Sunday, October 31, 2010

CHILDREN OF HEAVEN





சிறுவன் அலி தனது தங்கை ஸாராவின் பிய்ந்து போன செருப்பு தைக்கப்படுவதை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். அது பிங்க் நிற காலணி. தைத்து முடித்ததும் பெற்றுக்கொண்டு சிறு சந்தின் வழியே வந்து ரொட்டிவாங்கிக்கொண்டு சிறிது உருளைக்கிழங்கும் வாங்குவதற்காக கடைக்குச்செல்கிறான். கடையின் வெளியே அடுக்கிவைக்கப்பட்டுள்ள மரப்பெட்டிகளுக்கிடையே தங்கையின் கலணியை பத்திரப்படுத்திவிட்டு காலணி தொலையப் போவதை அறியாமல் உருளைகிழங்கை பொறுக்குகிறான்.தெருவில் உப்பு வியாபாரி கத்திக்கொண்டு செல்கிறார்.அப்போது கடையின் முன் தள்ளு வண்டியுடன் வந்த ஒருவர் கடையிலுள்ள குப்பைகளை அள்ளிச்செல்கிறார். அதில் அலியின் தங்கையின் காலணியும் அடக்கம்.
தொலைந்து போன காலணி என்ற சிறிய கதைக்கருவை வைத்து மிகச்சிறந்த திரைப்படத்தை நமக்கு அளித்திருக்கிறார் மஜித் மஜிதி. ஈரான் நாட்டின் மிகச்சிறந்த இயக்குனர். பல சர்வதேச விருதுகளை பெற்றவர். அவரது திரைப்படங்கள் எப்போதும் கவனத்தில் இருந்துகொண்டேயிருக்கும்.
இத்திரைப்படத்தின் ட்ரெயிலர் பார்க்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள்.

பொறுக்கிய உருளைகிழங்குகளுக்கு கடன் செல்கிறான் அலி. கடன் அதிகமாகிச்செல்வதாகவும் எனவே விரைவில் கடனில் சிறு பகுதியை கொடுக்குமாறு கடைக்காரர் அலியிடம் சொல்கிறார். வெளியே வந்து அடுக்கிவைக்கப்பட்ட பெட்டிகளுக்கிடையே தங்கையின் காலணி காணாததைக்கண்டு திகைகிறான் அலி. அதை கண்டுபிடிக்க மரப்பெட்டிகளுக்கு இடையே நுழையும் போது அவை சரிந்து விழுகின்றன. கோபமடைகிற கடைக்காரன் ,எனது தங்கையின் காலணியை காணவில்லை என்கிற அலியை விரட்டுகிறார். ஓடி வருகின்ற அலி வீட்டின் அருகே வரும்போது வாடகை தராததால் கோபமுற்ற வீட்டின் உரிமையாளருடன் அவனது அம்மா வாக்குவாதம் செய்வதை காண்கிறான். அம்மா உருளைகிழங்கை உரிக்க தங்கையிடம் கொடுக்குமாறு சொல்கிறாள். கலங்கிய கண்களுடன் அலி பரிதாபமாக ஸாராவைப் பார்க்கிறான். தங்கையோ எதுவும் அறியாமல் எனது காலணியை அழகாக தைக்கப்பட்டிருக்கிறதா என வினவுகிறாள். "அம்மா உருளைகிழங்கை உரிக்கசொன்னார்கள்" என்கிறான் அலி.
தனது காலணிகளை பார்க்கச்செல்லும் தங்கை மறித்து உண்மையை சொல்கிறான். எப்படியாவது கண்டுபிடித்து எடுத்து வருவதாக சொல்லி அழும் தங்கையை சமாதானப்படுத்துகிறான். அம்மாவின் கத்தலையும் மீறி விளையாடும் நண்பர்களின் தெருவழியே கடையை நோக்கி வேகமாய் ஓடுகிறான் சிறுவன் அலி.
கடையின் அருகே சென்றதும் சற்று தயங்கி பின் ஒளிந்து கடைக்காரரின் கண்ணில் படாமல் கடையை அடைகிறான் அலி.ஒளிந்திருந்து கடைக்குச்செல்லும் இந்த பகுதி மிகச்சிறந்த முறையில் படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது.அதே அடுக்கிவைக்கப்பட்ட மரப்பெட்டிகளின் இடையே தங்கையின் காலணிகளை தேடும் அலியை எதேச்சயாய் பார்த்த கடைக்காரர் விரட்டுகிறார். பயந்து ஓடுகிறான்  அலி .
ஓரு பெரியவர் அலியிடம் கொஞ்சம் வெல்லக்கட்டிகளை கொடுத்து அவனது தந்தையிடம் கொடுக்குமாறு சொல்கிறார்.
வீட்டில் கோபாவேசமாய் கத்திகொண்டே அலியின் தந்தை வெல்லக்கட்டிகளை உடைக்கிறார். அலியின் தங்கை வெளியே கொடியில் காயும் துணிகளை எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.உண்பது ,தூங்குவது மற்றும் விளையாடுவது தான் உன்வேலையா? உன் வயதில் நான் எனது தந்தைக்கு உதவியாக இருந்தேன் என அலியிடம் சாடுகிறார். அலியோ கலங்கிய விழிகளுடனும் வாடிய முகத்துடனும் அமைதியாய் இருக்கிறான்.
துணிகளை எடுத்துக்கொண்டு வரும் தங்கை ஏக்கத்துடன் வீட்டின் முன் கிடக்கும் காலணிகளை பார்க்கிறாள். தனது காலணி தொலைந்து விட்டது எண்ணி கலக்கத்துடன் வீட்டினுள் செல்கிறாள்.
அலி படித்துக்கொண்டிருக்கிறான்.அலியின் அருகில் அமர்ந்து படிக்கும் அவனது தங்கை தனது தந்தைக்கு தெரியாமல் ஓர் நோட்டில் எனக்கு நாளை பள்ளிக்குச்செல்ல ஷூ வேண்டும் . நீ தொலைத்து விட்டதால் நான் எப்படி செல்வது என எழுதி அலியிடம் கொடுக்கிறாள். இப்படியே இருவரும் மாற்றி மாற்றி எழுதி  கடைசியில் அலியின் காலணியை அவனது தங்கை காலையில் பள்ளிக்கு அணிந்து செல்வது எனவும் அவள் பள்ளிமுடிந்து வந்ததும் அலி அதை அணிந்து பள்ளிக்கு செல்லாம் என முடிவாகிறது. அலி மிக நீளமான புதிய பென்சில் ஒன்றை அவனது தங்கைக்கு கொடுக்கிறான்.
திரைப்படத்தின் சிறந்த பகுதியில் இதுவும் ஒன்று.

மறுநாள் காலை ஸாரா அலியின் ஷூவை அணிந்து பள்ளிக்குச்செல்கிறாள். பள்ளி முடிந்ததும் ஓடி வருகிறாள். அலியோ பள்ளிக்கு நேரமாகிற பரபரப்பில் ஓர் சந்தில் தங்கைக்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறான். தங்கை வந்ததும் அவளை கடிந்து கொள்கிறான். அவளோ தான் வேகமாய்  ஓடி  வந்திருப்பதாக சொல்கிறாள்.பரஸ்பரம் காலணிகளை மாற்றிக்கொள்கின்றனர். இப்போது ஓட வேண்டியது அலியின் முறை ஏனெனில் பள்ளிக்கு  தாமதமாகிவிட்டது. அலியின் தங்கை ஓடும் அண்ணனை பார்த்தபடி வீட்டிற்குச் செல்கிறாள்.அலியால் பள்ளி தொடங்கிய பின்னரே  செல்லமுடிகிறது.
மாலையில் வீடு வந்ததும் அலியும் ஸாராவும்  காலணி அழுக்காய் இருப்பதால் அதை கழுவி காய வைக்கின்றனர். இந்த காட்சியில் காட்டபடும் தங்க நிற மீன்கள் அடுத்த காட்சியில் குழந்தைகளின் மனநிலையை பிரதிபலிப்பதாய் உள்ளது.

அன்றைய இரவு உணவின் போது தொலைக்காட்சியில் வரும் ஷூவை பார்க்கும் குழந்தைகள் இருவரும் தொலைந்து போன ஷூவை நினைத்து வருந்துகின்றனர். அப்போது மழை பெய்யவே வெளியே காய வைகபட்டிருந்த ஷூவை நனையாமல் வைக்குமாறு அலியிடம் கூறுகிறாள் ஸாரா.
அடுத்தநாள் பள்ளிக்குச்செல்லும் வழியில் ஓர் கடையில் கண்ணாடி பெட்டியினுள் வைக்கப்பட்டிருக்கும் ஷூவை ஏக்கத்துடன் பார்த்துக்கொண்டே செல்கிறாள் ஸாரா. குழந்தைகளின் மனதில் ஷூவைப்பற்றிய எண்ணமே எப்போதும் அலைக்கழித்துக்கொண்டிருப்பது இது போன்ற சிறு சிறு நிகழ்வுகளின் மூலம் பதிவுசெய்கிறார் மஜிதி மஜித்.
ஆனால் பள்ளியில் தேர்வு எழுதிக்கொண்டிருக்கும் ஸாரா நேரமாவதை உணர்ந்து விரைவில் வீடு திரும்புகிறாள். அண்ணன் அலியிடம் காலணியை கொடுப்பதற்காக வேகமாக ஓடிவருகிறாள். அவளது காலடி ஓசை நம் மனதுக்குள் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது. துள்ளிக்குதித்து ஓடும் போது ஒரு காலிலுள்ள காலணி தவறி கழிவுநீர் ஓடையில் விழுந்துவிடுகிறது. அடித்துச்செல்லப்படும் அக்காலணியை பிடிகமுடியாமல் அலியின் தங்கை தவிக்கிறாள். கடைசியில் சில குப்பைகளுடன் சிக்கிக்கொண்ட காலணியை மீட்க முடியாமல் ஸாரா அழ, ஒருவர் காலணியை எடுத்துக்கொடுத்து உதவி செய்கிறார்.அலியோ தாமதமாகிவிட்ட பரபப்பில் இன்னும் தங்கையை காணாததால் அமைதியிழந்து காணப்படுகிறான்.சோர்வுடன் வரும் தங்கையிடம் ஷூ ஏன் ஈரமாக இருகிறது என கேட்கிறான். இவாறு ஆரம்பிக்கும் உரையாடல் கடைசியில் ஸாரா , ஷூவை தொலைத்ததை அம்மாவிடம் கூறிவிடுவேன் என சொல்கிறாள். அலியோ, நான் அடிக்கு பயப்படவில்லை ,இந்த மாத இறுதிவரை அப்பாவிடம் புது ஷூ வாங்க பணம் இல்லை புரிந்ததா என கூறிவிட்டு பள்ளிக்கு ஓடிச்செல்கிறான்.

ஆனால் பள்ளியில்  இவன் தாமதமாக வருவதை கண்ட தலைமை அசிரியர் அலியை கண்டித்து அனுப்புகிறார்.  அலி அதிக மதிப்பெண் பெற்ற மாணவர்களில் ஒருவன் எனவே அவனது  வகுப்பாசிரியர் அவனுக்கு ஓர் பேனாவை பரிசளிக்கிறார். மாலையில் அலி அதை தனது தங்கைக்கு கொடுக்கிறான். ஸாரா பதிலுக்கு," நான் அம்மாவிடம் சொல்லவில்லை" என்கிறாள். அலியோ "எனக்கு தெரியும் நீ சொல்லமாட்டாய் என ", என்கிறான் திரைபடத்தின் கவித்துவமான காட்சிகளில் இதுவும் ஒன்று.

பள்ளியில் காலை அசெம்பிளியில் ஸாராவின் ஷூவை மற்றொரு மாணவி அணிந்திருபதை ஸாரா காண்கிறாள்.பள்ளி மைதானத்தில் துள்ளிக்குதித்து விளையாடும் ஒவ்வொரு மாணவியின் கால்களையும் பார்த்திக்கொண்டே வருகிறாள் ஸாரா. ஓர் மாணவி தனது ஸூவை அணிந்தபடி சுவரில் சாய்ந்தபடி எதையோ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள். அவளின் கால்களையும் முகத்தையும் மறி மாறி பார்க்கிறாள் ஸாரா.பள்ளி முடிந்ததும் அந்த சிறுமியை பின்தொடர்ந்து சென்று அவளின் வீட்டை கண்டுபிடிக்கிறாள்.
பள்ளிக்கு தாமதமாக சென்ற அலி இந்த முறை தலைமை ஆசிரியரால் திருப்பி அனுப்பபடுகிறான். ஆனால் அலிக்கு பேனா பரிசளித்த ஆசிரியர் தலைமை ஆசிரியரிம் பேசி அலியை வகுப்புக்கு செல்ல அனுமதி வாங்கி தருகிறார்.
மாலையில் அலியும் ஸாராவும் ஷூ வை வாங்க அந்த சிறுமியின் வீட்டிற்கு அருகில் செல்லும் போது அந்த சிறுமி தனது கண்தெரியாத தந்தையுடன் வெளியே செல்வதை கண்டு மனமிரங்கி ஷூவை வாங்காமல் வீடு திரும்புகின்றனர்.
அடுத்த நாள் அலியும் அவனது தந்தையும் ஓர் சைக்கிளில் நகரத்திற்கு செல்கின்றனர். தோட்ட வேலை செய்து பணம் சம்பாதிக்கலாம் என்பது அவர்களது திட்டம்.சில ஏமாற்றங்களுக்குப்பின் பின் அவர்களுக்கு வேலை கிடைக்கிறது. அதிக அளவு பணமும் கூலியாக கிடைக்கிறது. அலியின் அப்பா அலியிடம் ,"இப்படி சம்பாதித்தால் நாம் இன்னும் பெரிய வீட்டில் வாடகைக்கு குடிபுகலாம்,ப்ரிட்ஜ் வாங்கலாம்" என அடுக்கிக்கொண்டே போகிறார்.அலியோ ஸாராஅவுக்கு ஷூ வாங்க வேண்டும் என்கிறான். இறுதியில் சைக்கிள் ப்ரேக் பிடிக்காமல் இருவரும் கீழே விழுந்து ஓர் ட்ரெக்கில் வீட்டிற்கு வருகின்றனர்.அலியின் தந்தைக்கு தலையில் காயம்.
பள்ளி முடிந்து அண்ணனிடம் ஷூவை கொடுக்க வேண்டும் என்ர அவசரத்தில் ஓடி வரும் ஸாரா அலி தனக்கு கொடுத்த பேனாவை தவறவிடுகிறாள்.ஸாராவின் ஷூவை அணிந்திருக்கும் கண்தெரியாதவரின் மகள் அந்த பேனாவை கீழே இருந்து எடுத்து பின் ஸாராவை கூவி அழைக்கிறாள். ஆனால் ஸாராவின் காதில் விழாததால் அவள் ஓடி சந்தில் மறைகிறாள்.
மாலை பள்ளியில் ஓட்டப்பந்தய போட்டி பற்றி அறிவிக்கப்படுகிறது தகுதிச்சுற்றில் பங்கேற்க விருப்பம் உள்ளவர்கள் பெயர் கொடுக்கும் படி அழைக்கப்படுகிறார்கள்.அலியோ தனது பிய்ந்து போன ஷூவை வேதனையுடன் பார்க்கிறான். மறுநாள் பள்ளியில் ஸாராவின் பேனாவை கண்டெடுத்த சிறுமி ஸாராவிடம் அவளது பேனாவை கொடுக்கிறாள். ஆனால் ஸாராவோ அந்தச்சிறுமி அணிந்திருக்கும் தனது பிங்க் நிற ஷுவை பார்க்கிறாள். பின்னர் புன்னகையுடன் பேனாவை வாங்கிக்கொள்கிறாள்.
கண்தெரியாத அந்த மனிதர் ஒரு ஷூ வாங்க கடைக்குச்செல்கிறார். அதே கடைக்கு அலியின் அப்பாவும் வந்து வெளியே இருந்து ஷுக்களை பார்த்துவிட்டு செல்கிறார்.மற்றொரு காட்சியில் ஸாராவின் ஷூவை அணிந்திருந்த சிறுமியின் அம்மா அந்த ஷூக்களை விற்று உப்பு வாங்குகிறார். கண்தெரியாத அப்பா வாங்கி வந்த நீல நிற ஷூவை அந்தப்பெண் குதூகலத்துடன் அணிகிறாள்.பள்ளி செல்லும் வழியில் ஸாராவை சந்திக்கிறாள். சிறுமி புது ஷூ அணிந்திருப்பதை கண்ட ஸாரா பழைய ஷூ என்ன ஆச்சு என்கிறாள். அதை என அம்மா வீசி விட்டதாக சிறுமி சொல்கிறாள்.ஸாராவின் முகம் வாடுகிறது.
ஓட்டப்பந்தயத்தில் மூன்றாம் பரிசு ஒரு ஜோடி ஷூக்கள் என அறிந்ததும் அலி ஆசிரியரிடம் சென்று தன்னையும் செர்த்துக்கொள்ளுமாறு அழுது கெஞ்சுகிறான்.மனமிரங்கிய அசிரியர் தகுதிச்சுற்று முடிந்த பின்னரும் அவனை தனியாக பரிசோதித்து போட்டியில்  சேர்த்துக்கொள்கிறார்.
பாத்திரம் கழுவிக்கொண்டிருக்கும் ஸாராவிடம் இந்த செய்தியை சொல்கிறான் அலி. எப்படியும் மூன்றாவதாக வந்து அந்த ஷூக்களை உனக்கு தருவேன் என கூறுகிறான். இருவரும் சிரிக்கின்றனர்.
போட்டி நாள்... நூற்றுக்கணக்கான சிறுவர்களுடன் அலியும் ஓடுகிறான். அதே பிய்ந்து போன ஷூக்களை அணிந்து கொண்டு.ஏரிக்கரையில் நடைபெறுகிறது போட்டி. 4 கிலோமீட்டர் தூரம் மூச்சு வாங்க ஓடுகிறான் அலி.


அவன் மனக்கண்ணில் பள்ளி செல்ல ஷூவை மாற்ற குறுகிய சந்தில் அவனும் அவனது தங்கையும் ஓடிய காட்சிகள் வருகின்றன.ஓட்ட சுவாரஸ்யத்தில் முதலாவதாக ஓடிக்கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தவுடன் சற்று மெதுவாக ஓடி தனக்கு முன்னால் இரு சிறுவர்களை ஓட விட்ட மூன்றாவதாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான் அலி.சக மாணவனால் கீழே தள்ளிவிடப்பட்டாலும் மீண்டும் எழுந்து வேகமாக ஓடுகிறான்.கடைசியில் முதலில் வந்து சேர்ந்துவுடன் களைப்பில் கீழே விழுந்த அலியை தூக்கும் ஆசிரியரிடம் ," சார், நான் மூன்றாவதாக வந்துவிட்டேனா?" என்கிறான். ஆசிரியரோ," நீதான் முதலிடம் என்கிறார்".முதற்பரிசுக்கான கோபைவாங்கியவுடன் அவனை புகைப்படம் எடுக்கின்றனர். பின்னணியில் மூன்றாம் பரிசான ஒரு ஜோடி ஷூக்கள் தெரிகிறது. அலியோ அழுதுகொண்டேயிருக்கிறான்.அலியின் அப்பா கடையில் அலிக்கும் ஸாராவுக்கும் ஒரு ஜோடி ஷூக்களை வாங்கிக்கொண்டு வருகிரார். அலியோ சோர்வாக வீட்டிற்கு வருகிறான் . தங்கை ஸாரா வழக்கம் போல் தண்ணீர் தொட்டியின் அருகில் இருக்கிறாள்.அலி பரிசாக ஷூ வாங்கவில்லை என்பதை குறிப்பால் உணர்ந்த ஸாரா அமைதியாக வீட்டினுள் செல்கிறாள். அலி தனது பிய்ந்து போன ஷூக்களை கழற்றி எறிகிறான். கால்கள் முழுவதும் ஓடியதால் ஏற்பட்ட கொப்பளங்கள்.தண்ணீரின் உள்ளே கால்களை வைக்கின்றான், தங்க வண்ண மீன்கள் அவன் கால்களை சுற்றி வருகின்றன...




1 comment:

Mohamed Ibrahim said...

Awesome film...!!!
Awesome Review...!!!
Superb work Bala..!!

எஞ்சினியர்ஸ்.

                      ஒ ரு காலத்தில் கனவுப் படிப்பாக இருந்தது. சீட் கிடைப்பதே பெரும்பாடு. நுழைவுத் தேர்வு எழுதி பன்னிரெண்டாம் வகுப்பின் கட்...